W pracy przedstawiono przypadek pacjenta, który z powodu bólu kikuta leczony był petydyną przez kilkanaście lat. W związku z licznymi obciążeniami o charakterze somatycznym (objawy związane z współistniejącą chorobą nowotworową), psychicznym (zaburzenia depresyjno- -lękowe) i socjalnym (niepełnosprawność), niewystarczającym wsparciem ze strony otoczenia oraz niewłaściwie prowadzoną terapią przeciwbólową chory samodzielnie poszukiwał sposobów radzenia sobie z trudną dla niego sytuacją, co doprowadziło do wystąpienia zespołu uzależnienia od petydyny. Zastosowanie leku przynosiło choremu doraźną ulgę w wymiarze fizycznym, prowadząc jednak do utrwalenia nieprawidłowych zachowań oraz pogorszenia jakości życia. W pracy przedstawiono sposób, w jaki przeprowadzono rotację opioidów, uzyskując dobrą kontrolę bólu. Opis przypadku uzupełniono komentarzem psychologa.