Żywienie pozajelitowe odgrywa istotną rolę w leczeniu chorych niedożywionych lub zagrożonych niedożywieniem, u których podaż pokarmu naturalną drogą przewodu pokarmowego nie jest możliwa. Do niedawna procedura ta była realizowana w warunkach szpitalnych i dotyczyła głównie pacjentów oddziałów chirurgicznych, intensywnej opieki medycznej oraz pediatrycznych. W ostatnich latach żywienie pozajelitowe jest stosowane także u chorych z zaawansowaną chorobą nowotworową, hospitalizowanych na oddziałach medycyny paliatywnej, a także w warunkach domowych. W artykule przedstawiono przypadek chorej z nieoperacyjnym rakiem żołądka, po nieskutecznej chemioterapii paliatywnej, u której przez cztery miesiące stosowano żywienie parenteralne. W opinii zarówno chorej, jak i lekarzy leczenie żywieniowe istotnie poprawiło jakość życia pacjentki i zostało zakończone w okresie umierania z powodu progresji choroby nowotworowej.