Wprowadzenie. Progressive macular hypomelanosis (PMH) jest zaburzeniem barwnikowym skóry wynikającym z niedoboru melaniny, cechującym się rozsianymi odbarwionymi plamami. W rozpoznaniu różnicowym PMH bierze się pod uwagę: łupież biały, odbarwienia pozapalne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca), infekcje bakteryjne i grzybicze, schorzenia nowotworowe, bielactwo nabyte, bielactwo ograniczone, znamię anemiczne oraz idiopatyczną hipomelanozę kropelkową. Dotychczas nie ma powszechnie akceptowanych rekomendacji terapeutycznych dotyczących tej dermatozy. W piśmiennictwie opisywano skuteczność antybiotyków miejscowych, fototerapii oraz izotretynoiny stosowanej doustnie.

Cel pracy. Przedstawienie przypadków własnych PMH, dermatozy, która pomimo stosunkowo częstego występowania w populacji nadal jest zbyt rzadko rozpoznawana w praktyce klinicznej.

Opis przypadku. Opisujemy dwa przypadki: 33-letniej kobiety oraz 38-letniego mężczyzny, u których na podstawie badania klinicznego i wykluczenia innych przyczyn ustalono rozpoznanie PMH. W leczeniu zastosowano doustną izotretynoinę.

Wnioski. Dermatolodzy powinni znać tę jednostkę chorobową, gdyż pomimo stosunkowo łagodnego obrazu klinicznego może stanowić ona poważny problem dla dotkniętych nią pacjentów.