Z zainteresowaniem przeczytałem artykuł autorów: U. Kowalska-Koprek, E. Kuś, M. Berner-Trąbska i wsp.: Duże mięśniaki macicy wikłające ciążę u 47-letniej wieloródki. Opis przypadku i przegląd piśmiennictwa.Niektóre dane kliniczne wymagają uzupełnienia i komentarza. Częstość występowania mięśniaków w ciąży szacuje się na 0,1 do 3,9% [1]. Do najważniejszych powikłań ciąży związanych z mięśniakami należy zaliczyć poronienie, ciążę ektopową, poród przedwczesny, przedwczesne oddzielenie łożyska, nieprawidłowe położenie płodu, hipotrofię wewnątrzmaciczną, zaburzenia czynności skurczowej macicy w porodzie i połogu. Wśród kobiet poddanych diagnostyce prenatalnej notuje się niemal 3-krotnie większą liczbę ciężarnych z mięśniakami macicy [2, 3].
Wiązać to należy ze szczególnym doborem badanych w ramach diagnostyki prenatalnej kobiet oraz ze średnią wieku. Mięśniakom towarzyszą powikłania amniopunkcji: fala skurczowa mięśnia macicy, trudności w aspiracji płynu, krwawienie i odpływanie płynu owodniowego po zabiegu [4].
W opisanym przypadku klinicznym zastosowałem profilaktykę powikłań, wg schematu opracowanego wcześniej przez autora [5]. Schemat ten powstał dzięki analizie powikłań obserwowanych w badaniu klinicznym i ultrasonograficznym w grupie 68 ciężarnych po wykonaniu amniopunkcji genetycznej. Profilaktykę poronienia prowadzono przy zastosowaniu dydrogesteronu w dawce 20 mg/dobę. Zanotowano zmniejszoną częstość skurczów macicy i krwawienia po amniopunkcji, w porównaniu do ciężarnych z grupy kontrolnej (3,6 i 5,0%).
Istotne znaczenie dla zmniejszenia ryzyka powikłań ma wybór techniki pobierania płynu owodniowego. Zdaniem autora, szczególnie w przypadkach trudności anatomicznych, biopsje należy wykonywać metodą wolnej ręki wg Hansona w ciągłym nadzorze ultrasonografu, stosując igłę punkcyjną o średnicy 22 G [6]. Taką technikę zastosowano w omawianym przypadku i nie odnotowano powikłań.
Obecność mięśniaków znacznie utrudnia diagnostykę ultrasonograficzną pierwszego trymestru ciąży, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z badaniami o charakterze przesiewowym, w poszukiwaniu zagrożenia wystąpieniem wady rozwojowej płodu [7, 8, 9].
Obecność mięśniaków, nieprawidłowości trofoblastu lub blizny w obrębie macicy mogą być przyczyną fałszywie dodatnich wyników testu potrójnego, stosowanego w badaniach przesiewowych niektórych aberracji chromosomowych i wad centralnego układu nerwowego....


Pełna treść artykułu...