Cel pracy

W celu uzyskania prawa do dodatku pielęgnacyjnego osoba, która nie ukończyła 75. roku życia, składa wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) o orzeczenie niezdolności do samodzielnej egzystencji. Dużą grupą osób występujących o takie świadczenie są osoby z chorobą nowotworową płuc, w tym pozostające pod opieką paliatywną. Celem pracy jest ocena stanu funkcjonalnego i analiza orzeczeń osób z nowotworem płuc i pozostających pod opieką paliatywną wnioskujących o dodatek pielęgnacyjny, w stosunku do pacjentów, które pod taką opieką się nie znajdują, a również wystąpiły o orzeczenie niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Materiał i metody

Materiał do analizy stanowiły prawomocne orzeczenia wydane przez lekarza orzecznika lub komisję lekarską ZUS w 2016 r. we Wrocławiu w sprawie o niezdolność do samodzielnej egzystencji u osób z nowotworem płuc.

Wyniki

W 2016 r. spośród wszystkich osób, które złożyły wniosek o dodatek pielęgnacyjny z powodu choroby nowotworowej płuc, a ich sprawa była rozpatrywana w ZUS we Wrocławiu, pod opieką paliatywną pozostawało 17%. Z tej grupy aż 96% osób miało przyznany ostatecznie dodatek pielęgnacyjny. Jednocześnie wśród osób, które pod opieką paliatywną nie pozostawały (111), orzeczenie o niezdolność do samodzielnej egzystencji rozpatrzono pozytywnie w 79 przypadkach.

Wnioski

Wnioskujący pozostający pod opieką paliatywną z powodu raka płuc są kierowani do leczenia paliatywnego zbyt późno, natomiast duża część osób, która wymaga takiej opieki, w ogóle nie jest kierowana do tej formy interdyscyplinarnej pomocy. Stan funkcjonalny organizmu ludzi z rakiem płuc może ulec szybkiemu i nieprzewidywalnemu załamaniu.