Wprowadzenie. Zachorowania na powierzchowne grzybice mają ciągle duże znaczenie dla zdrowia publicznego. Zwiększona częstość występowania grzybic wiąże się m.in. z niedoborami immunologicznymi, współistniejącymi chorobami układowymi i dermatologicznymi, długotrwałą niecelowaną antybiotykoterapią i wzrostem liczby ludzi zagrożonych immunosupresją.

Cel pracy. Analiza etiologii i epidemiologii grzybicy u pacjentów poniżej 18. roku życia w latach 2013–2016 diagnozowanych w Pracowni Mikologii Lekarskiej Katedry i Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Materiał i metodyka. Przeprowadzono retrospektywną analizę etiologii i epidemiologii grzybicy powierzchownej u 295 pacjentów poniżej 18. roku życia diagnozowanych w latach 2013–2016 w Pracowni Mikologii Lekarskiej Katedry i Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Wyniki. W badanej grupie pacjentów najczęściej występowała powierzchowna grzybica dermatofitowa skóry owłosionej głowy. Przeważały gatunki zoofilne, a wśród nich Microsporum canis.

Wnioski. Grzybice powierzchowne stanowią częsty problem w populacji dziecięcej. Obserwuje się zwiększoną częstość zachorowań na szczególne postaci grzybic, np. pochodzących od zwierząt egzotycznych czy grzybicę paznokci.