Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłym schorzeniem dermatologicznym powszechnie spotykanym w praktyce lekarskiej. Często współistnieje z innymi chorobami alergicznymi i ma podłoże genetyczne. Zmiany skórne różnią się w zależności od wieku, a choroba zaczyna się zwykle w dzieciństwie, choć może pojawić się również u dorosłych. Diagnoza AZS opiera się głównie na ocenie obrazu klinicznego i kryteriach diagnostycznych Hanifina i Rajki. Zgodnie z wytycznymi leczenie AZS powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i uwzględniać zarówno terapię objawową, jak i prewencyjną. Wczesne rozpoznanie, właściwa pielęgnacja skóry, edukacja pacjenta oraz monitorowanie efektów leczenia są kluczowe dla poprawy jakości życia chorych. Skuteczna terapia AZS powinna szybko łagodzić objawy choroby, poprawiać jakość życia pacjentów oraz zapobiegać nawrotom i zaostrzeniom.