Wprowadzenie

W literaturze brakuje danych dotyczących prognozowania odpowiedzi na leczenie u pacjentów z łysieniem plackowatym.

Cel pracy

Ocena przydatności trichoskopii w prognozowaniu wyników leczenia u pacjentów z łysieniem całkowitym i uogólnionym.

Materiał i metody

Do badania włączono 35 pacjentów (16 z łysieniem całkowitym i 19 z łysieniem uogólnionym). Badanie trichoskopowe wykonano przed rozpoczęciem leczenia oraz po 6 tygodniach terapii. Po 4 miesiącach pacjenci zostali sklasyfikowani jako odpowiadający: poprawa stanu w skali SALT > 75% (17/35) albo nieodpowiadający na leczenie: poprawa stanu w skali SALT ≤ 75% (18/35).

Wyniki

W badaniu trichoskopowym wykonanym przed rozpoczęciem leczenia nie wykazano różnic w obrazie trichoskopowym między grupami. W trichoskopii kontrolnej barwnikowe włosy meszkowe i barwnikowe włosy prosto odrastające stwierdzano istotnie częściej u pacjentów odpowiadających niż u pacjentów nieodpowiadających na leczenie (odpowiednio 16/17, 94% i 2/18, 11%, p < 0,001 oraz 17/17, 100% i 5/18, 28%, p < 0,001). Nie wykazano istotnej różnicy w częstości występowania bezbarwnikowych włosów meszkowych i włosów prosto odrastających, żółtych kropek, czarnych kropek, włosów ułamanych, włosów wykrzyknikowych, włosów proksymalnie zwężonych, zwężeń Pohla-Pinkusa oraz włosów okrągłych między pacjentami odpowiadającymi i nieodpowiadającymi na leczenie.

Wnioski

Trichoskopia wykonywana po 6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia jest przydatną metodą prognozowania wyników leczenia u pacjentów z łysieniem całkowitym i uogólnionym. Barwnikowe włosy meszkowe i włosy prosto odrastające stanowią wskaźniki korzystne rokowniczo.