Wstęp: Specjaliści medycyny paliatywnej coraz częściej biorą udział w opiece nad pacjentami z niewydolnością nerek.

Cel pracy: Ocena znajomości zasad przepisywania podstawowych leków stosowanych w łagodzeniu objawów u pacjentów ze schyłkową przewlekłą niewydolnością nerek przez lekarzy pracujących w ośrodkach opieki paliatywnej.

Materiał i metody: Lekarzy pracujących w jednostkach opieki paliatywnej poproszono o wypełnienie ankiety dotyczącej zasad stosowania 40 podstawowych leków w postępowaniu objawowym u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (GFR < 15 ml/min/1,73 m²).

Wyniki: Ankiety wypełniło 65 lekarzy. Uzyskano 36,9–81,5% poprawnych odpowiedzi w odniesieniu do poszczególnych leków. Lekarze wykazali się najlepszą znajomością zasad stosowania leków przeciwbólowych. Najwięcej błędnych odpowiedzi dotyczyło leków przeciwpadaczkowych, mirtazapiny, wenlafaksyny, kwasu ibandronowego i baklofenu. W przypadku 13,8–58,3% odpowiedzi leki, których należy unikać u chorych ze znacznym stopniem upośledzenia czynności nerek, zakwalifikowano błędnie jako bezpieczne lub wymagające ostrożnego stosowania w zredukowanych dawkach, co dotyczyło takich leków, jak: niesteroidowe leki przeciwzapalne, diazepam, fenytoina, mirtazapina, duloksetyna, wenlafaksyna, rysperydon, fenobarbital, bisfosfoniany i baklofen. W omówieniu pracy przedstawiono podstawowe zalecenia dotyczące prawidłowego ordynowania leków stosowanych w celu łagodzenia objawów u chorych z upośledzoną czynnością nerek, opracowane na podstawie literatury.

Wnioski: Przeprowadzone badanie wskazuje na niewystarczający poziom wiedzy wśród lekarzy opiekujących się pacjentami w opiece paliatywnej na temat sposobu wyboru i dawkowania leków podawanych w celu łagodzenia objawów u chorych ze schyłkową przewlekłą chorobą nerek oraz potrzebę opracowania i rozpowszechnienia zaleceń na ten temat.