Wstęp

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną skóry. Wiele biomarkerów łuszczycy analizowano pod względem ich potencjalnej przydatności w praktyce klinicznej. Cel pracy. Ocena biomarkerów obecnych w ślinie u pacjentów z łuszczycą w porównaniu z grupą kontrolną.

Materiał i metody

Przeszukano bazy danych PubMed, Scopus, Web of Science i Cochrane Library. Średnie różnice (mean difference – MD) lub ilorazy szans (odds ratio – OR) wraz z 95% przedziałami ufności (confidence interval – CI) we wszystkich analizach obliczono za pomocą oprogramowania Review Manager 5.3.

Wyniki

W metaanalizie uwzględniono 14 badań. Analizując obecność w ślinie a-amylazy, kortyzolu, immunoglobuliny A i interleukiny 1b, a także częstość występowania drożdży z rodzaju Candida, klirens antypiryny, stężenia sodu, potasu, chlorków i natężenie przepływu śliny, znamienną różnicę pomiędzy pacjentami z łuszczycą a grupą kontrolną stwierdzono wyłącznie pod względem stężenia α-amylazy (MD = 12,69 IU/ml), interleukiny 1b (MD = 1,60 pg/ml) i częstości występowania Candida (OR = 7,64). Stężenia niektórych biomarkerów obecnych w ślinie, m.in. α-amylazy i interleukiny 1b, a także częstość występowania drożdży z rodzaju Candida były znamiennie podwyższone u pacjentów z łuszczycą w porównaniu z grupą kontrolną.

Wnioski

Otrzymane wyniki wskazują, że analiza śliny może być wartościowym, nieinwazyjnym badaniem umożliwiającym monitorowanie stanu zapalnego w łuszczycy.