Wprowadzenie. Ocenia się, że erytrodermia dotyczy ok. 1–2% pacjentów z łuszczycą.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku erytrodermii łuszczycowej skutecznie leczonej cyklosporyną A.

Opis przypadku. Mężczyzna 31-letni został przyjęty w celu leczenia erytrodermii łuszczycowej. Około 3 tygodnie przed hospitalizacją u chorego zaprzestano stosowania metotreksatu. Przerwanie leczenia tym lekiem oraz dodatkowo infekcja górnych dróg oddechowych spowodowała szybki nawrót zmian łuszczycowych i rozwój erytrodermii. W terapii zdecydowano o ponownym włączeniu do leczenia metotreksatu

w dawce 20 mg/tydzień. Mimo tak stosowanej terapii nie uzyskano zadowalającej poprawy. Z tego powodu w 13. dobie hospitalizacji zdecydowano o dołączeniu cyklosporyny A (początkowo w dawce 200 mg/dobę, następnie dawkę zwiększono do 300 mg/dobę), uzyskując szybką poprawę kliniczną. Leczenie cyklosporyną A było dobrze tolerowane.

Wnioski. Odstawienie leczenia ogólnego u pacjentów z łuszczycą może się wiązać z pogorszeniem stanu skóry, a nawet z erytrodermią. Cyklosporyna A jest wartościową opcją terapeutyczną u chorych z erytrodermią łuszczycową, cechującą się szybkim początkiem działania, dobrą skutecznością i zazwyczaj korzystnym profilem bezpieczeństwa.