Postępy w Kardiologii Interwencyjnej

Abstract

1/2011 vol. 7

Complications of myocardial infarction in cardiac magnetic resonance imaging

Post Kardiol Interw 2011; 7, 1 (23): 72-78
Online publish date: 2011/04/08
View full text

Wstęp

Zawał serca, nawet skutecznie leczony reperfuzyjnie, może się wiązać z występowaniem różnorodnych powikłań prowadzących do pogorszenia stanu pacjenta oraz rokowania długoterminowego. Do najważniejszych powikłań zawału serca należą [1–3]:

1) ostra niewydolność serca,

2) nawrót niedokrwienia lub ponowny zawał,

3) powikłania mechaniczne:

 a) pęknięcie mięśnia brodawkowatego,

 b) pękniecie wolnej ściany serca,

 c) pęknięcie przegrody międzykomorowej,

4) zaburzenia rytmu i przewodzenia,

5) tętniak serca,

6) udar mózgu.

Spośród tych powikłań badanie rezonansu magnetycznego serca (ang. cardiac magnetic resonance – CMR) ma znaczenie głównie w przypadku powikłań mechanicznych, tętniaka serca oraz udaru mózgu.

Badanie CMR jest ograniczone do pacjentów w stabilnym stanie klinicznym. Nie może być stosowane do potwierdzenia lub wykluczenia ostrych powikłań u chorych w ciężkim stanie. Ma natomiast istotne znaczenie u pacjentów, którzy przeżyli ostrą fazę i u których dotychczasowa diagnostyka nie dostarczyła jednoznacznych informacji lub konieczne są dodatkowe dane przed planowaną interwencją terapeutyczną [4].

Mechaniczne powikłania zawału serca

Pęknięcie mięśnia brodawkowatego

Pękniecie mięśnia brodawkowatego stanowi powikłanie ok. 1% przypadków zawału serca oraz dotyczy ok. 10% pacjentów ze wstrząsem kardiogennym [3, 5]. W dostępnym piśmiennictwie nie ma danych dotyczących zastosowania badania CMR u pacjentów z pękniętym mięśniem brodawkowatym. W przebiegu tego powikłania dochodzi do znacznego nasilenia objawów niewydolności serca, w tym do obrzęku płuc i wstrząsu kardiogennego, co uniemożliwia wykonanie badania CMR, a właściwe rozpoznanie stawianie jest na podstawie badania echokardiograficznego [4]. Badanie CMR może mieć natomiast znaczenie w ocenie martwicy mięśni brodawkowatych oraz segmentów lewej komory, które przylegają do podstawy mięś­ni (ryc. 1.). Ocena żywotności mięśnia brodawkowatego oraz ścian lewej komory może mieć znaczenie przy wyborze strategii leczenia niedokrwiennej niedomykalności mitralnej i pomagać w podjęciu decyzji o konieczności wymiany zastawki lub rewaskularyzacji [6]. Badanie CMR daje ponadto możliwość ilościowej oceny stopnia niedomykalności zastawki mitralnej oraz umożliwia monitorowanie nasilenia wady [4].

W ostatnim czasie...


Pełna treść artykułu...
Share
without publication fees