Przewlekła obturacyjna choroba płuc to przewlekły stan zapalny, który obejmuje obwodowe drogi oddechowe oraz miąższ płucny i prowadzi do nieodwracalnego oraz postępującego ograniczenia przepływu powietrza. W ostatnich latach zwraca się uwagę na częstsze współistnienie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z łuszczycą. Obie choroby są wywoływane przez podobne czynniki, takie jak palenie tytoniu, otyłość brzuszna i brak aktywności fizycznej, oraz wiążą się z zespołem metabolicznym. Ponadto można się doszukać podobieństw elementów patogenezy dotyczących roli Th1 i Th17, co skutkuje wzrostem stężenia cytokin prozapalnych. Zarówno w łuszczycy, jak i przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc obserwuje się zwiększoną aktywność proteaz produkowanych przez neutrofile i cząsteczek adhezyjnych. Dodatkowo neutrofile są obfitym źródłem mediatorów stanu zapalnego, w tym reaktywnych utleniaczy, mediatorów lipidowych o aktywności chemotaktycznej. Świadomość podwyższonego ryzyka rozwoju przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u pacjentów z łuszczycą pozwala na podjęcie działań profilaktycznych i terapeutycznych oraz kontrolowanie czynników ryzyka, takich jak zaprzestanie palenia tytoniu i leczenie procesu zapalnego.