Wstęp. W ostatnich latach rak jelita grubego jest zaliczany do najczęściej spotykanych nowotworów złośliwych. Wyłonienie stomii jelitowej
jest często jedyną, skuteczną metodą postępowania, która ratuje życie chorego. Wielu pacjentów ma wątpliwości dotyczące praktycznych
aspektów opieki nad samym sobą. Szczególnego znaczenia nabiera więc profesjonalne przygotowanie pacjenta do samopielęgnacji. Kluczowym
elementem jest edukacja chorego, dostosowana do jego indywidualnych możliwości, kształtowanych w dużym stopniu przez
czynniki demograficzne.

Cel pracy. Celem pracy było określenie stopnia wpływu czynników demograficznych na poziom samopielęgnacji pacjentów z wyłonioną
stomią jelitową.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2010 roku w szpitalach na terenie Łodzi wśród 100 osób. Narzędziem badawczym był
kwestionariusz ankiety własnej konstrukcji. Wyniki opracowano statystycznie przy użyciu testów nieparametrycznych — testu c2 Pearsona.
Za poziom istotny statystycznie przyjęto wartość p < 0,05. Do analizy siły związku pomiędzy zmiennymi zastosowano współczynnik VCramera
oraz współczynnik VPearsona.

Wyniki i wnioski. W badanej grupie mężczyźni stanowili 42%, kobiety 58%. Podstawą wyłonienia stomii jelitowej u 47% badanych był rak
jelita grubego. W badaniach wykazano silną zależność statystyczną między wiekiem, wykształceniem oraz miejscem zamieszkania a umiejętnością
samodzielnej pielęgnacji stomii (p < 0,0001). Wyższy poziom samopielęgnacji stomii prezentowały osoby młode, pacjenci
z wyższym wykształceniem oraz osoby zamieszkałe w miastach. Analiza wyników własnych wskazała na zależność pomiędzy płcią
a umiejętnością pielęgnacji stomii jelitowej(p < 0,005). Kobiety wykazują lepsze przygotowanie do samopielęgnacji niż mężczyźni.