Diagnostyka i leczenie mikroskopowego zapalenia jelita grubego – stanowisko ekspertów Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego charakteryzuje się wodnistą biegunką bez krwi, prawidłowym lub prawie prawidłowym wynikiem kolonoskopii oraz typowym obrazem histopatologicznym. Czynnikami ryzyka są: starszy wiek, płeć żeńska, nikotynizm, stosowanie niektórych leków i współwystępowanie chorób autoimmunologicznych. Do rozpoznania choroby konieczne jest wykonanie kolonoskopii z pobraniem wycinków z okrężnicy. Pacjenci z mikroskopowym zapaleniem jelita grubego powinni mieć wykonane badania przesiewowe w kierunku celiakii. Leczeniem pierwszego wyboru w indukcji i podtrzymaniu remisji jest budezonid, który charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Mikroskopowe zapalenie jelita grubego nie zwiększa ryzyka raka jelita grubego, dlatego pacjenci nie wymagają wzmożonego nadzoru endoskopowego. Często obserwowany jest zespół nakładania objawów mikroskopowego zapalenia jelita grubego i zespołu jelita nadwrażliwego, co prowadzi do trudności diagnostyczno-leczniczych.

Microscopic colitis is characterized by watery non-bloody diarrhea, with normal or nearly normal colonoscopy results and typical histological features. Risk factors for the disease include: older age, female gender, smoking, use of certain medications and coexisting autoimmune diseases. In order to diagnose the condition, colonoscopy with biopsies is necessary. Patients with microscopic colitis should be screened for celiac disease. The treatment of choice for both induction and maintenance of remission is budesonide, which has a favourable safety profile. Microscopic colitis does not increase the risk of colorectal cancer, therefore patients do not require intensified endoscopic surveillance. An overlap between symptoms of microscopic colitis and irritable bowel syndrome is often observed, which leads to diagnostic and therapeutic difficulties.