Choroby włosów, szczególnie te prowadzące do ich utraty, budzą niepokój u dzieci i ich rodziców oraz są częstą przyczyną zasięgania porady dermatologa. Najczęstszą przyczyną utraty włosów u dzieci jest łysienie plackowate, które jest przewlekłą chorobą zapalną przebiegającą bez bliznowacenia. W piśmiennictwie można znaleźć sporadyczne prace dotyczące leczenia tej dermatozy w populacji dziecięcej. Połowa chorujących dzieci ma spontaniczną remisję w ciągu roku bez leczenia, w związku z czym postawa wyczekująca wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. W pracy omówiono przede wszystkim steroidoterapię miejscową i ogólną, miejscową immunoterapię przy zastosowaniu difenylocyklopropenonu lub estru dibutylowego kwasu karboksylowego, fototerapię oraz rzadziej stosowane metody leczenia na podstawie najnowszych danych z piśmiennictwa. Porady psychologiczne dotyczą głównie dzieci starszych, które mają zakłócone kontakty społeczne i uwagę skoncentrowaną na utracie włosów, czują się wytykane palcami i wyśmiewane. Niekiedy udaje się wykryć czynnik stresujący. Jeśli leczenie zawodzi, należy choremu zaproponować noszenie peruki.