Wprowadzenie

Łuszczyca jest przewlekłą, genetycznie uwarunkowaną chorobą zapalną skóry. Występuje niemal na całym świecie. Więcej przypadków stwierdza się wśród przedstawicieli rasy kaukaskiej niż rasy czarnej i żółtej. Wśród Aborygenów australijskich i Indian Ameryki Północnej choroba jest nieznana lub występuje bardzo rzadko.

Cel pracy

Analiza częstości występowania łuszczycy w poszczególnych województwach Polski w latach 2008–2015 wg płci, grupy wiekowej, miejsca zamieszkania (miasto – wieś) oraz postaci klinicznej choroby.

Materiał i metodyka

W badaniu wykorzystano dane demograficzne Głównego Urzędu Statystycznego dla polskich województw z lat 2008–2015. Dane dotyczą wszystkich pacjentów z łuszczycą, którzy w okresie objętym badaniem odbyli konsultacje lekarskie lub byli hospitalizowani w placówkach realizujących świadczenia dermatologiczne w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ). Pacjentów podzielono na kilka grup wg płci, wieku oraz miejsca zamieszkania. Wszystkie grupy porównano ilościowo, a wyniki przedstawiono na rycinach.

Wyniki

Zgromadzone dane wskazują, że w latach 2008–2015 ze świadczeń dermatologicznych skorzystało łącznie 1 147 279 pacjentów z łuszczycą. Choroba występowała głównie u osób w przedziale wiekowym 41–60 lat, z niewielką przewagą kobiet mieszkających w miastach. W okresie objętym badaniem stwierdzono również wyraźny wzrost liczby pacjentów z łuszczycą leczonych w warunkach szpitalnych.

Wnioski

Na podstawie dostępnych danych częstość występowania łuszczycy w latach 2008–2015 wstępnie oszacowano na ok. 2,99%. Dane przedstawione w niniejszej pracy wymagają jednak dalszych badań.