Fotostarzenie jest to przedwczesne starzenie się skóry eksponowanej na długotrwałe, chroniczne działanie promieniowania słonecznego. Promieniowanie to wywiera szczególnie niekorzystny wpływ na tkankę łączną skóry, polegający na nagromadzeniu w niej nieprawidłowych włókien elastynowych, jednoczesnej degradacji włókien kolagenowych i innych składników macierzy międzykomórkowej. Ekspozycja skóry na intensywne promieniowanie cieplne (termostarzenie) wywołuje zmiany podobne do tych obserwowanych podczas fotostarzenia.

W pracy przedstawiono mechanizm regulacji stężenia elastyny w fotostarzeniu, w który zaangażowane są ludzka elastyna leukocytowa oraz lizozym. Opisano również mechanizm degradacji włókien kolagenowych i rolę czynnika AP-1 w tym procesie. Przedstawiono charakterystykę poszczególnych widm promieniowania ultrafioletowego i omówiono wpływ tego promieniowania na funkcjonowanie układu odpornościowego skóry, ze szczególnym uwzględnieniem indukcji przez promieniowanie ultrafioletowe typu B produkcji peptydów antydrobnoustrojowych oraz roli limfocytów Treg w immunosupresji kontaktowej i tolerancji immunologicznej wywoływanej przez promieniowanie ultrafioletowe.