Wprowadzenie. Wyniki badań potwierdzają związek inteligencji emocjonalnej z różnymi aspektami funkcjonowania człowieka. Jest ona czynnikiem chroniącym zdrowie psychiczne i fizyczne osoby, pomaga w przystosowaniu do nowych warunków i w konsekwencji przyczynia się do bardziej adaptacyjnego funkcjonowania, także w chorobie. Łuszczyca, autoagresywnie uwarunkowana przewlekła choroba skóry, może wywierać negatywny wpływ na stan psychiczny pacjenta i na jego funkcjonowanie społeczne, co doprowadza do obniżenia jakości życia.

Cel pracy. Określenie związku pomiędzy inteligencją emocjonalną a akceptacją choroby w grupie osób chorych na łuszczycę.

Materiał i metodyka. Grupa badana składała się z 81 osób z łuszczycą (41 kobiet i 40 mężczyzn) w średnim wieku 41 lat (SD = 14,18). Zastosowano kwestionariusz INTE Schutte i wsp., Skalę Akceptacji Choroby AIS Felton, Revenson, Hinrichsena i ankietę osobową oraz skale do oceny nasilenia objawów chorobowych.

Wyniki. Nie stwierdzono istotnego statystycznie związku pomiędzy globalną inteligencją emocjonalną a akceptacją choroby w grupie pacjentów z łuszczycą, natomiast wykorzystywanie emocji w myśleniu i działaniu – czynnik I – korelował pozytywnie z akceptacją choroby.

Wnioski. Inteligencja emocjonalna jako całość nie jest wyznacznikiem akceptacji choroby w grupie pacjentów chorych na łuszczycę, jednak czynnik I – wykorzystywanie emocji w myśleniu i działaniu – wyjaśniał około 9% zmienności akceptacji choroby (β = 0,342) i może być traktowany jako jej wyznacznik w badanej grupie.