Wstęp. Ostra uogólniona osutka krostkowa charakteryzuje się nagłym rozległym wysiewem uogólnionych zmian krostkowych na rumieniowo-obrzękowym podłożu, którym mogą towarzyszyć objawy ogólne. Uważa się, że w 90% przypadków schorzenie ma etiologię polekową. Rozpoznanie ostrej uogólnionej osutki krostkowej przysparza wiele trudności, gdyż obraz kliniczny bywa identyczny z uogólnioną łuszczycą krostkową.
Cel pracy. Przedstawienie problemów diagnostycznych u pacjentki z łuszczycą zwykłą i ostrym wysiewem zmian krostkowych.
Opis przypadku. Przedstawiono przypadek 52-letniej chorej z dodatnim wywiadem osobniczym w kierunku łuszczycy zwykłej, u której prawdopodobnie po zażyciu spironolaktonu i/lub amlodypiny wystąpiła uogólniona osutka krostkowa. Zmianom skórnym towarzyszyły objawy ogólne w postaci osłabienia, bólów stawowych i gorączki powyżej 38°C. Początkowo charakter zmian skórnych i łuszczyca zwykła w wywiadzie sugerowały rozpoznanie łuszczycy krostkowej, jednak brak poprawy i wysiew nowych zmian krostkowych podczas leczenia, do których dołączyły zmiany rumieniowo-obrzękowe o typie „iris” oraz wywiad dotyczący występowania kilka lat temu plamistej osutki polekowej po antybiotyku, skierował proces diagnostyczno-leczniczy w kierunku ostrej uogólnionej osutki krostkowej. Zgodnie ze zmodyfikowaną skalą oceny i prawdopodobieństwa rozpoznania ostrej uogólnionej osutki krostkowej zaproponowanej w 2001 roku, pacjentka otrzymała 7 punktów, co pozwala na prawdopodobne rozpoznanie tego schorzenia.
Wniosek. Na podstawie przeglądu piśmiennictwa oraz doświadczeń własnych wydaje się, że nadal nie dysponujemy obiektywnym narzędziem diagnostycznym umożliwiającym różnicowanie ostrej uogólnionej osutki krostkowej z wysiewem łuszczycy krostkowej u chorych na łuszczycę zwykłą.