Łysienie (zmniejszenie objętości lub całkowita utrata włosów) może być objawem wielu chorób. W części przypadków jest symptomem patologii lokalnej ograniczonej do skóry owłosionej głowy, w innych stanowi objaw dermatologiczny patologii ogólnoustrojowej. W prawie każdym przypadku łysienie znacznie wpływa na jakość życia, może powodować ograniczenia w życiu zawodowym, społecznym i prywatnym. Podstawą leczenia chorób przebiegających z łysieniem jest przeprowadzenie szerokiej diagnostyki lekarskiej, znacząco wykraczającej poza podstawową diagnostykę dermatologiczną. W artykule zebrano podstawowe informacje na temat metod terapeutycznych, jakie można zastosować w wybranych chorobach przebiegających z łysieniem niebliznowaciejącym. Omówiono: łysienie androgenowe, łysienie związane z wiekiem, łysienie anagenowe, łysienie telogenowe, łysienie plackowate, łysienie niebliznowaciejące w przebiegu tocznia rumieniowatego układowego, trichotillomanię, łysienie z pociągania, łysienie z ucisku, oraz łysienie tłuszczowate.