Łysienie plackowate jest odmianą łysienia niebliznowaciejącego o charakterze zapalnym, nawrotowym i o nie do końca poznanej etiologii. Częstość występowania choroby szacuje się na 1–2% populacji ogólnej. W leczeniu łysienia plackowatego wykorzystuje się preparaty stosowane miejscowo, leki podawane ogólnie, fototerapię oraz wsparcie psychologiczne. Postępowanie terapeutyczne zależy od postaci łysienia, stanu ogólnego pacjenta, a także doświadczeń ośrodka prowadzącego leczenie. Celem niniejszej pracy było zebranie i uporządkowanie aktualnej wiedzy, a także prowadzonych prac badawczych na temat leczenia ogólnego łysienia plackowatego.