Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną skóry dotyczącą ok. 1–3% ogólnej populacji. Ostatnie lata przyczyniły się do znacznego postępu w leczeniu tej dermatozy, zwłaszcza u pacjentów z łuszczycą o umiarkowanym i dużym nasileniu. Coraz liczniejsze i powszechniej dostępne możliwości leczenia ogólnego stawiają nowe wyzwania przed lekarzami sprawującymi opiekę nad chorymi na łuszczycę. Ze względu na nowe leki, które pojawiły się na rynku farmaceutycznym od czasu opublikowania poprzednich zaleceń dotyczących leczenia łuszczycy, zaistniała potrzeba uaktualnienia dotychczas obowiązujących wytycznych. Pierwsza część wytycznych dotyczy łuszczycy łagodnej oraz wybranych szczególnych form tej choroby. Celem rekomendacji Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego jest podsumowanie współczesnych danych z piśmiennictwa oraz sformułowanie wskazówek, które mogą być przydatne w codziennej praktyce klinicznej dermatologów-wenerologów. Należy jednocześnie zaznaczyć, że każda decyzja dotycząca postępowania diagnostyczno-terapeutycznego u pacjenta musi być podjęta indywidualnie z uwzględnieniem aktualnego stanu klinicznego, a także na podstawie bieżących doniesień naukowych.