Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną, autoimmunologiczną chorobą skóry dotyczącą 2–4% populacji. Stanowi istotny problem społeczny ze względu na związek z zespołem metabolicznym, co zwiększa ryzyko zachorowania na choroby układu sercowo-naczyniowego i cukrzycę. Łuszczyca i choroby z nią współistniejące mają wiele wspólnych szlaków patogenetycznych, m.in. przewlekły proces zapalny, zaburzenia immunologiczne, czynniki genetyczne oraz różne aktywne biologicznie substancje wydzielane przez tkankę tłuszczową. Ze względu na powyższe zależności celowe wydaje się wykonywanie u chorych na łuszczycę badań przesiewowych w kierunku zaburzeń kardiometabolicznych, gdyż nie tylko zwiększają one śmiertelność u tych chorych, lecz także znacznie obniżają jakość ich życia. Bardzo istotna jest też edukacja i poprawa relacji lekarz–pacjent oraz wczesne wdrażanie profilaktyki.