Wielu pacjentów w okresie pooperacyjnym wymaga wspomagania oddechu, począwszy od tlenoterapii biernej, np. przez maskę, poprzez intubację na własnym oddechu, wentylację przez rurkę intubacyjną przy użyciu worka ambu (na krótko), aż po respiratoroterapię. W okresie pooperacyjnym mogą się rozwinąć zaburzenia oddechowe spowodowane takimi powikłaniami, jak:
• barotrauma podczas sztucznej wentylacji,
• płytkie oddychanie przy współistniejącym bólu rany operacyjnej,
• spadek hemoglobiny w wyniku nadmiernej utraty krwi,
• późna niewydolność oddechowa po przewodowym podaniu opioidów,
• aspiracja treści pokarmowej do dróg oddechowych.
Wspomaganie wydolności oddechowej poprawia wentylację płuc i zapobiega powikłaniom oddechowym. Korzystny wpływ na wydolność oddechową po operacji mają regularne ćwiczenia fizyczne i oddechowe przed zabiegiem. Istnieją nowoczesne urządzenia do rehabilitacji układu oddechowego, wspomagające farmakoterapię w przewlekłych schorzeniach układu oddechowego i w okresie okołooperacyjnym. Do metod wspomagania wydolności oddechowej zalicza się:
• profilaktykę zwiększania pojemności płuc – ćwiczenia ogólnousprawniające i oddechowe,
• fizykoterapię klatki piersiowej – oklepywanie,
• masaż wibracyjny,
• drenaż ułożeniowy,
• tlenoterapię.