Wstęp. „Motywacja w ujęciu atrybutowym jest gotowością człowieka do zachowań w określony sposób, stanem, który inicjuje pewne
rodzaje i poziomy aktywności” [1], natomiast skuteczne motywowanie polega na umiejętnym kojarzeniu interesów ludzi pracujących
w danej organizacji. W codziennej pracy osób kierujących zespołami pielęgniarskimi umiejętności odpowiedniego zmotywowania pracownika
mają znaczenie decydujące.

Cel pracy. Celem poniższego opracowania było scharakteryzowanie czynników motywujących pielęgniarki/pielęgniarzy do pracy w latach
2001–2012.

Materiał i metody. Badanie przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z użyciem kwestionariusza ankiety, corocznie wśród
studentów kierunku pielęgniarstwo, studiów magisterskich uzupełniających, zarówno studiujących w trybie stacjonarnym, jak i niestacjonarnym
w Pomorskim Uniwersytecie Medycznym.

Wyniki i wnioski. Uzyskane wyniki świadczą o tym, iż w ostatnich latach w obu grupach na motywację badanych osób w największym
stopniu wpływa potrzeba przynależności, jednak wśród czynników w nieco mniejszym stopniu motywujących w badanych grupach zaobserwowano
w ostatnim badaniu istotne różnice, być może będące wynikiem problemów organizacyjnych całego sektora zdrowia.