Naczyniaki niemowląt (wczesnodziecięce) są najczęstszymi nowotworami łagodnymi naczyń krwionośnych występującymi w niemowlęctwie. Pojawiają się zwykle w czasie kilku pierwszych tygodni po urodzeniu, następnie ulegają regresji, najczęściej do czwartego roku życia. Częściej występują u noworodków płci żeńskiej, rasy białej, u bliźniąt, a także u noworodków urodzonych przedwcześnie lub z niską masą urodzeniową. Patogeneza naczyniaków niemowląt nadal jest nieznana. Naczyniaki można sklasyfikować na podstawie ich głębokości i konfiguracji anatomicznej. Naczyniaki powierzchowne mają postać czerwonej plamy lub płaskiego guzka, natomiast naczyniaki głębokie występują w formie guzków lub guzów o niebieskawym odcieniu. W większości przypadków rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego. Diagnostyka różnicowa obejmuje między innymi malformacje naczyniowe, ziarniniaka naczyniowego i naczyniakośródbłoniaka o typie mięsaka Kaposiego (Kaposiform hemangioendothelioma). W większości przypadków naczyniaki niemowląt nie wymagają leczenia. Tylko w 10–20% przypadków jest ono konieczne z powodu powikłań. Lekiem pierwszego wyboru jest doustny propranolol.