Wprowadzenie. Grzybica skóry gładkiej jest klasyczną postacią zakażenia dermatofitowego, jednak w rzadkich przypadkach zdarzają się infekcje grzybami geofilnymi stale przebywającymi w glebie. Zmiany skórne u tych pacjentów mogą różnić się morfologicznie od zmian w przypadku klasycznej grzybicy, a rozpoznanie może sprawiać trudności.
Cel pracy. Przedstawienie przypadku nietypowej grzybicy skóry gładkiej wywołanej przez Paecilomyces lilacinus, w którym prawidłowe rozpoznanie ustalono po kilkumiesięcznej diagnostyce.
Opis przypadku. Pacjentka, lat 59, zgłosiła się do Poradni z powodu zmiany rumieniowo-złuszczającej na przedramieniu utrzymującej się od 6 miesięcy. W wykonanym wcześniej (w innym ośrodku) badaniu mikologicznym nie potwierdzono rozpoznania grzybicy i chorą z rozpoznaniem infekcji bakteryjnej leczono, bez uzyskania poprawy, ogólnie cefaleksyną i miejscowo kwasem fusydowym. Wyniki przeprowadzonych badań mikologicznych (bezpośrednie i mikrohodowla) pozwoliły na ustalenie rozpoznania grzybicy skóry gładkiej wywołanej P. lilacinus. Po zastosowaniu terbinafiny w dawce 250 mg przez 2 miesiące oraz miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych uzyskano poprawę stanu skóry.
Wnioski. W przedstawianym przypadku prawidłowe rozpoznanie paecilomikozy ustalono dzięki zastosowaniu techniki mikrohodowli, która powinna być metodą weryfikacyjną w trudnych diagnostycznie przypadkach grzybicy skóry.