Do najczęstszych objawów trichoskopowych klasycznej odmiany liszaja płaskiego mieszkowego należą (według częstości występowania): brak ujść mieszków włosowych, złuszczanie okołomieszkowe, obecność białych, bezstrukturalnych obszarów oraz rumień okołomieszkowy. Natomiast w łysieniu czołowym bliznowaciejącym najczęściej obserwowane objawy trichoskopowe (według częstości występowania) to: złuszczanie okołomieszkowe, brak ujść mieszków włosowych, rumień okołomieszkowy oraz białe bezstrukturalne obszary. Mlecznoczerwone obszary, często obserwowane w klasycznej odmianie liszaja płaskiego mieszkowego, nie występują w łysieniu czołowym bliznowaciejącym. Pozostałe objawy trichoskopowe klasycznej odmiany liszaja płaskiego mieszkowego oraz łysienia czołowego bliznowaciejącego to niebieskoszare oraz klasyczne białe kropki. W łysieniu bliznowaciejącym w lokalizacji typowej dla łysienia androgenowego występuje również heterogenność grubości łodyg. Obraz dermoskopowy brwi w łysieniu czołowym bliznowaciejącym charakteryzuje się obecnością czerwonych mieszkowych kropek, szarych kropek, czarnych kropek, żółtych kropek, rozlanego rumienia, ułamanych włosów, odrastających krótkich włosów oraz brakiem ujść mieszków włosowych. Liszaj płaski mieszkowy zlokalizowany poza owłosioną skórą głowy ma podobny obraz dermoskopowy jak w obrębie owłosionej skóry głowy.