Wprowadzenie. Pęcherzyca należy do grupy przewlekłych chorób o podłożu autoimmunologicznym, w których przebiegu dochodzi do powstania pęcherzy i nadżerek w obrębie skóry i/lub błon śluzowych. Objawom tym towarzyszy często ból, świąd, pieczenie skóry i jej zwiększona urażalność. Dolegliwości podmiotowe, przewlekły charakter choroby i związane z nią leczenie wpływa na stan psychofizyczny pacjentów, co uniemożliwia im prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie.

Cel pracy. Ocena jakości życia pacjentów chorych na pęcherzycę.

Materiał i metodyka. Badaniem objęto 22 chorych na pęcherzycę oraz 22 ochotników jako grupę odniesienia. Do oceny jakości życia użyto kwestionariusza ogólnego stanu zdrowia – SF-36, oraz dwóch kwestionariuszy specyficznych dla chorób dermatologicznych – SKINDEX-29 oraz DLQI.

Wyniki. Wykazano istotne obniżenie jakości życia ocenianej wskaźnikiem Total SF-36 u chorych na pęcherzycę w porównaniu z grupą odniesienia (54,13 vs 72,00, p = 0,01). Średnie wyniki uzyskane przez pacjentów w kwestionariuszu DLQI wynosiły 4 ±5,87 pkt, a w SKINDEX-29 56 ±23,44 pkt. Pogorszenie jakości życia zależało od obecności i nasilenia objawów podmiotowych oraz przedmiotowych u badanych chorych.

Wnioski. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że pęcherzyca obniża jakość życia chorych w porównaniu z populacją osób ze zdrową skórą. Zastosowanie kwestionariuszy oceny jakości życia może być przydatnym elementem konsultacji medycznej tych pacjentów.