Zasadniczym celem pomiaru jakości życia po operacjach torakochirurgicznych jest pełniejsza ocena efektywności zastosowanego leczenia i procesu pielęgnowania, uwzględniająca subiektywne spojrzenie samego pacjenta na uzyskane wyniki przez pryzmat oceny stanu fizycznego i sprawności ruchowej, stanu psychicznego oraz doznań somatycznych. Celem pracy jest ocena jakości życia w procesie pielęgnowania chorych operowanych w obrębie klatki piersiowej. Badaniem objęto 100 chorych operowanych w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej AM w Gdańsku. Do oceny jakości życia zastosowano zmodyfikowaną wersję skali ESAS (Edmonton Symptom Assessment System). Do oceny kategoryzacji posłużono się metodą Wolfe’a i Yunga. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą pakietu STATISTICA 7.0. Wyniki wskazują, że ocena jakości życia nie jest uzależniona od zmiennych demograficznych i nie zależy od rodzaju wykonanego zabiegu. Istnieje zależność pomiędzy kategoryzacją dokonaną przez pielęgniarki a oceną aktywności dokonaną przez chorych.