Wprowadzenie. Alergiczny wyprysk kontaktowy jest dermatozą występującą obecnie coraz częściej u dzieci i młodzieży. Choroba może współistnieć z atopowym zapaleniem skóry. Częstość uczulenia na poszczególne alergeny kontaktowe zależy od wielu czynników.

Cel pracy. Ocena częstości uczulenia na wybrane alergeny u dzieci i młodzieży z alergicznym wypryskiem kontaktowym.

Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono u 273 pacjentów w wieku 4–18 lat z alergicznym wypryskiem kontaktowym. Dane demograficzne i częstość uczulenia na alergeny oceniono w całej grupie badanej oraz oddzielnie w dwóch grupach wiekowych u chorych z atopowym zapaleniem skóry i bez atopowego zapalenia skóry.

Wyniki. Spośród 273 badanych 71 pacjentów (44 dziewczynki i 27 chłopców) stanowiły dzieci w wieku 4–13 lat, natomiast 202 osoby (145 dziewcząt i 57 chłopców) – młodzież w wieku 14–18 lat. Atopowe zapalenie skóry rozpoznano u 64 pacjentów. Dodatnie wyniki prób płatkowych stwierdzono u 36,3% badanych: 26,8% dzieci i 39,6% młodzieży. Nie wykazano istotnych różnic u chorych z atopowym zapaleniem skóry i bez atopowego zapalenia skóry. Alergenami najczęściej uczulającymi były: nikiel (20,1%), kobalt (12,8%), parafenylenodwuamina (3,3%), chrom i substancje zapachowe (po 2,9%) oraz balsam peruwiański i neomycyna (po 1,5%). Kobalt, chrom, substancje zapachowe i balsam peruwiański częściej uczulały chorych z atopowym zapaleniem skóry. Wśród młodszych chłopców z tym schorzeniem nie było przypadków uczuleń na nikiel i kobalt, natomiast wśród starszych z atopowym zapaleniem skóry dodatnie wyniki z każdym z tych alergenów stwierdzono u 20% badanych.

Wnioski. Alergia kontaktowa wykrywana jest podobnie często u dzieci i młodzieży z atopowym zapaleniem skóry i bez atopowego zapalenia skóry. Istotny problem stanowi bardzo wysoki odsetek osób uczulonych na nikiel i kobalt wśród dziewcząt i nastoletnich chłopców z atopowym zapaleniem skóry.