Inhibitory immunologicznych punktów kontrolnych (immune checkpoint inhibitors – ICIs) to przeciwciała monoklonalne, które działają poprzez blokowanie cząsteczek CTLA-4, PD-1 lub PD-L1. Wspomagają one aktywację układu odpornościowego w rozpoznawaniu i eliminacji komórek nowotworowych. Choć stanowią przełomowe osiągnięcie w immunoonkologii i przynoszą znaczące korzyści terapeutyczne, ich stosowanie wiąże się z ryzykiem immunologicznych zdarzeń niepożądanych (immune-related adverse events – IRAEs). Działania te wynikają z nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego na zdrowe tkanki, a jedną z ich poważniejszych konsekwencji jest kardiotoksyczność. Niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak miażdżyca, zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatia, wiążą się z wysoką śmiertelnością i zachorowalnością. Co istotne, mechanizmy leżące u podstaw kardiotoksyczności indukowanej przez ICIs nie zostały jeszcze w pełni poznane. Mimo że częstość ich występowania bywa niedoszacowywana i bagatelizowana, odnotowuje się ich rosnącą liczbę. Rozwój kardioimmunoonkologii, nowej interdyscyplinarnej dziedziny, jest kluczowy dla skuteczniejszego monitorowania i zapobiegania kardiotoksycznym skutkom terapii ICIs. W poniższym przeglądzie literatury omówiono mechanizm działania ICIs oraz związane z nimi zdarzenia sercowo-naczyniowe. Zrozumienie tła patomechanizmu ICIs może być pomocne w odkryciu nowych strategii zapobiegania i leczenia kardio­toksyczności.