Wstęp. Przepuklina oponowo-rdzeniowa zajmuje szczególne miejsce wśród wad wrodzonych układu nerwowego. Jest przyczyną znacznego
opóźnienia rozwoju motorycznego dziecka.

Cel pracy. Celem pracy była analiza rozwoju psychomotorycznego dziewczynki z przepukliną oponowo-rdzeniową oraz ocena wpływu
wcześnie wprowadzonej prawidłowej pielęgnacji i rehabilitacji na jej rozwój.

Materiał i metody. Badaniem objęto 2-letnią dziewczynkę z wrodzoną wadą rozwojową pod postacią otwartej przepukliny oponowordzeniowej
w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, zaopatrzonej operacyjnie w pierwszej dobie życia. W pracy wykorzystano studium indywidualnego
przypadku dziecka, dokonano oceny jej rozwoju pod względem ruchowym, funkcjonalnym i psychicznym.

Wyniki i wnioski. Stwierdzono, że niewątpliwie wczesne usprawnianie i pielęgnacja wpływają na hamowanie patologicznych odruchów
wczesno dziecięcych, ułatwiają powstawanie fizjologicznych wzorców ruchowych i stymulują rozwój psychoruchowy dziecka. Stopień
osiągniętej lokomocji jest zdeterminowany w znacznej mierze poziomem uszkodzenia rdzenia.
Problemy Pielęgniarstwa 2012; 20 (4): 497–505