Wprowadzenie. Piodermia zgorzelinowa jest rzadką, niezakaźną chorobą zapalną o nieznanej etiologii, przebiegającą najczęściej w postaci owrzodzenia, w 50% współistniejącą z innymi schorzeniami.

Cel pracy. Retrospektywna ocena pacjentów hospitalizowanych z powodu piodermii zgorzelinowej w Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Akademii Medycznej we Wrocławiu w latach 2000–2010.

Materiał i metodyka. W pracy analizowano dokumentację medyczną 30 chorych. Oceniano obraz kliniczny i histopatologiczny, przebieg choroby oraz zastosowane leczenie.

Wyniki . W badanej grupie przeważały kobiety (63,3%). Średni wiek chorych wynosił 43,9 roku, u 2 pacjentów choroba rozwinęła się przed 18. rokiem życia. U 46,7% badanych obserwowano współistnienie innych schorzeń, najczęściej choroby Leśniowskiego-Crohna. W 93,3% przypadków zmiany skórne występowały w postaci owrzodzenia, a ich najczęstszą lokalizacją były podudzia (66,7%) oraz uda i pośladki (30%). U 40% chorych wykwity były mnogie i w tej grupie częściej współwystępowały choroby ogólne. Podstawą leczenia były kortykosteroidy podawane ogólnie, często w terapii skojarzonej z cyklosporyną.

Wnioski . W pracy wykazano, że piodermia zgorzelinowa jest rzadką chorobą, pojawiającą się najczęściej w wieku średnim, wymagającą szerszej diagnostyki ze względu na częste współistnienie chorób ogólnych, dobrze reagującą na leczenie kortykosteroidami i cyklosporyną.