Streszczenie
1/2016
vol. 103
Artykuł oryginalny
Piodermia zgorzelinowa, trudności diagnostyczne i terapeutyczne – opis dwóch przypadków imitujących raka piersi
Przegl Dermatol 2016, 103, 40–44
Data publikacji online: 2016/02/16
Wprowadzenie. Piodermia zgorzelinowa jest rzadką dermatozą o nieznanej etiologii. Zmiany skórne to szybko szerzące się, bolesne, niegojące się owrzodzenia z martwiczym dnem i wałowatym brzegiem.
Cel pracy. Opis dwóch chorych z piodermią zgorzelinową imitującą raka piersi i ich leczenia.
Opis przypadków. U dwóch pacjentek z podejrzeniem raka piersi po zabiegu usunięcia guzków powstały niegojące się i bolesne owrzodzenia. Mimo początkowo stwierdzanych w obrazie histopatologicznym zmian mastopatycznych weryfikowano rozpoznanie, a kolejne biopsje nie wykazały obecności zmian nowotworowych. W obu przypadkach niegojące się owrzodzenia potraktowano jako infekcyjne powikłanie pooperacyjne. Rozpoznanie piodermii zgorzelinowej ustalono na podstawie charakterystycznego wywiadu, obrazu klinicznego oraz badania histologicznego. W leczeniu zastosowano cyklosporynę w połączeniu z dapsonem oraz cyklosporynę z glikokortykosteroidami i uzyskano bardzo szybką poprawę stanu miejscowego oraz ustąpienie bólu.
Wnioski. Przedstawione przypadki ilustrują trudności diagnostyczne oraz rolę patergii w powstawaniu zmian w piodermii zgorzelinowej. Przebieg choroby i jej leczenie w obu przypadkach potwierdzają także nieskuteczność glikokortykosteroidów w monoterapii.
Cel pracy. Opis dwóch chorych z piodermią zgorzelinową imitującą raka piersi i ich leczenia.
Opis przypadków. U dwóch pacjentek z podejrzeniem raka piersi po zabiegu usunięcia guzków powstały niegojące się i bolesne owrzodzenia. Mimo początkowo stwierdzanych w obrazie histopatologicznym zmian mastopatycznych weryfikowano rozpoznanie, a kolejne biopsje nie wykazały obecności zmian nowotworowych. W obu przypadkach niegojące się owrzodzenia potraktowano jako infekcyjne powikłanie pooperacyjne. Rozpoznanie piodermii zgorzelinowej ustalono na podstawie charakterystycznego wywiadu, obrazu klinicznego oraz badania histologicznego. W leczeniu zastosowano cyklosporynę w połączeniu z dapsonem oraz cyklosporynę z glikokortykosteroidami i uzyskano bardzo szybką poprawę stanu miejscowego oraz ustąpienie bólu.
Wnioski. Przedstawione przypadki ilustrują trudności diagnostyczne oraz rolę patergii w powstawaniu zmian w piodermii zgorzelinowej. Przebieg choroby i jej leczenie w obu przypadkach potwierdzają także nieskuteczność glikokortykosteroidów w monoterapii.
Słowa kluczowe
piodermia zgorzelinowa, rak piersi, owrzodzenia, cyklosporyna A
Dostępne w
Zintergrowane z


