Postęp badań nad stanami przewlekłych zaburzeń świadomości, z wykorzystaniem metod neuroobrazowych i elektrofizjologicznych, umożliwia dokładniejszą ocenę i różnicowanie tych zaburzeń. Sprzyja również podejmowaniu prób leczenia obejmujących metody farmakologiczne, zabiegowe oraz rehabilitację. Obiecujące wstępne wyniki wybranych strategii terapeutycznych wymagają dalszej obserwacji i oceny ich skuteczności.