Wstęp. Zatrucie glikolem etylenowym stanowi jedno z najcięższych zatruć, jakie spotyka się w praktyce toksykologicznej. Często kończy
się zejściem śmiertelnym.

Cel pracy. Celem pracy było określenie problemów pielęgnacyjnych w opiece nad pacjentem po zatruciu glikolem etylenowym na podstawie
studium indywidualnego przypadku.

Materiał i metody. Do badań wykorzystano studium indywidualnego przypadku. Zastosowanymi technikami badawczymi były: wywiad,
analiza dokumentacji medycznej — historii choroby, karty intensywnego nadzoru toksykologicznego, procesu pielęgnowania oraz wyników
badań laboratoryjnych i obrazowych.

Wyniki i wnioski. Proces pielęgnowania zapewnia pacjentowi i jego rodzinie optymalną opiekę pielęgniarską, dostosowaną do ich rzeczywistych
potrzeb. Gwarantuje ciągłą ocenę stanu biologicznego i psychospołecznego pacjenta oraz modyfikację planu opieki następującą
w wyniku zmiany hierarchii problemów pielęgnacyjnych.