Wstęp: Na jakość pobytu w szpitalu oraz poczucie satysfakcji z niego wpływa również możliwość kontaktu z duszpasterzem oraz uczestniczenia pacjentów w praktykach religijnych.

Cel pracy: Sprawdzenie postrzegania roli kapelanów szpitalnych we wspieraniu zachowań pro-zdrowotnych.

Materiał i metody: Badaniem objęto 790 osób, zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem autorskiego kwestionariusza ankietowego.

Wyniki: Wielu pacjentów (81,5%) było zdania, że chory powinien mieć zapewnioną posługę kapłańską bez ograniczeń, 82,5% uważało, że w szpitalach powinni być obecni kapelani, a 87,3% – że także w hospicjach. Część badanych (40,1%) nie wiedziała, czy w Polsce pacjenci mają dostęp do kapelanów. O tym, że kapelani szpitalni powinni być szkoleni medycznie, przekonanych było 44,3% badanych. Część ankietowanych (39,4%) nie miała zdania w kwestii zatrudnienia kapelana na pełen etat. Ponad połowa (52%) nie widziała przeszkód, aby w szpitalach zatrudniani byli kapelani różnych wyznań, 53,5% było zdania, że kapelan powinien być członkiem zespołu terapeutycznego, a 46,5% miało problem z deklaracją, czy kapelan wpływa pozytywnie na umacnianie zdrowia pacjenta. Głównym zadaniem kapelana jest w opinii respondentów zapewnienie pacjentom dostępu do praktyk religijnych.

Wnioski: Większość respondentów akceptowała obecność kapelanów różnych wyznań w szpitalach i w hospicjach oraz uważała, że wpływają oni pozytywnie na umacnianie zdrowia pacjenta, powinni być szkoleni medycznie i być członkami zespołu terapeutycznego.