Zbigniew Oszast urodził się 11 marca 1903 roku w Lublinie. Jego kariera naukowa rozpoczęła się w Klinice Dermatologicznej w Krakowie i była z nią nierozerwalnie związana. Specjalnością profesora było promieniolecznictwo chorób skóry. Doświadczenia w tej dziedzinie zdobył w prestiżowych ośrodkach europejskich, m.in. odbywał praktyki w Instytucie Światłolecznictwa Finsena, w Zakładzie Elektropatologicznym prof. Jellinka, w klinice Sauerbrucha i Hermansdorfera. Zdobyta wiedza pozwoliła mu na stworzenie Oddziału Radioterapii przy Klinice Dermatologicznej, który w czasie okupacji stał się największą i najlepiej prosperującą placówką tego typu w kraju. W kręgu zainteresowań profesora było leczenie schorzeń skóry falami ultrakrótkimi, koagulacja zmian skórnych, terapia gruźlicy skóry oraz radioterapia raków skóry powstałych jako powikłanie gruźlicy toczniowej. Profesor miał też ogromny wkład w rozwój fizykolecznictwa w Polsce. Podczas wojny dr Oszast sprawował pieczę nad całym kliniczno-szpitalnym zespołem dermatologiczno-wenerologicznym byłej Kliniki Dermatologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego i oddziałów dermatologicznego i promieniolecznictwa Szpitala św. Łazarza. Profesor Oszast to człowiek renesansu. Był nie tylko wybitnie uzdolnionym naukowcem, lecz także sprawnym organizatorem, autorem licznych opracowań biograficznych, bibliofilem. Zmarł 10 listopada 1967 roku w Krakowie.