Wprowadzenie: Obraz kliniczny, histologiczny i immunologiczny postaci skórnej pęcherzycy zwykłej jest niejednorodny, chociaż większość przypadków charakteryzuje się klinicznym podobieństwem do pęcherzycy liściastej, głęboką akantolizą oraz ilościową przewagą przeciwciał anty-Dsg1 nad anty-Dsg3.
Cel pracy: Przedstawienie nietypowego przypadku przejścia postaci skórnej pęcherzycy zwykłej w postać śluzówkowo-skórną.
Opis przypadku: U 52-letniej pacjentki w trakcie pierwszej hospitalizacji w Klinice Dermatologicznej WUM rozpoznano postać skórną pęcherzycy zwykłej na podstawie obrazu klinicznego (zmiany wyłącznie na skórze gładkiej), badania histopatologicznego (pęcherz akantolityczny nad warstwą podstawną) oraz badań immunologicznych [DIF – związane in vivo w naskórku przeciwciała pemphigus, IIF – równe miano przeciwciał pemphigus na przełyku małpy i świnki morskiej (320), indeksy ELISA Dsg1-121, Dsg3-54]. Remisję uzyskano, stosując leczenie prednizonem. Dwa lata później, podczas leczenia podtrzymującego tym lekiem, nastąpił nawrót zmian w obrębie skóry gładkiej i owłosionej skóry głowy oraz pojawiły się zmiany nadżerkowe na błonach śluzowych jamy ustnej. W badaniach histopatologicznych nadal stwierdzano obraz odpowiadający pęcherzycy zwykłej, natomiast indeksy ELISA zmieniły się i wynosiły Dsg1-59 oraz Dsg3 > 150.
Wnioski: Przedstawiony przypadek ilustruje unikatowe przejście postaci skórnej pęcherzycy zwykłej w postać śluzówkowo-skórną.