Termin ,,przyłuszczyca” obejmuje grupę chorób, do których obecnie zali­­cza się przyłuszczycę plackowatą drobnoogniskową i przyłuszczycę plackowatą wielkoogniskową. Istnieją kontrowersje wśród autorów, czy jednostki te należy traktować jako oddzielne łagodne dermatozy czy też jako wstępne stadium ziarniniaka grzybiastego (ang. mycosis fungoides – MF). O ile opisuje się, że od 7,5% do 14% przypadków przyłuszczycy wielkoogniskowej przechodzi w chłoniaka pierwotnie skórnego, to w przypadku przyłuszczycy drobnoogniskowej panuje pogląd, że nie ulega ona transformacji w MF. Z powodu nieścisłości klasyfikacji i termi­nologii chorób z grupy przyłuszczycy i wynikających z tego trudności diagnostycznych Międzynarodowe Stowarzyszenie do Badań nad Chłoniakami Skóry w 2007 roku ustaliło algorytm postępowania diagnostycznego w tej grupie chorób, uwzględniający obraz kliniczny, badanie histopatologiczne i immunopatologiczne oraz analizę molekularną. Ma to pozwolić nie tylko na uściślenie rozpoznania, ale również na wyłonienie spośród pacjentów z przyłuszczycą bądź wstępnym, rumieniowym stadium MF tych, u których ryzyko wystąpienia transformacji w bardziej zaawansowane stadia choroby jest duże.