Pacjent 42-letni został przyjęty do Kliniki Dermatologii z powodu występujących od około 3 miesięcy drobnych, rozsianych, czerwono-brązowych blaszek z ekscentrycznym złuszczaniem. Wykwity umiejscowione były na skórze przedniej powierzchni klatki piersiowej, grzbietu, ramion, ud, podudzi oraz w obrębie skóry owłosionej głowy i nie sprawiały dolegliwości subiektywnych (ryc. 1). W obrazie dermoskopowym uwidoczniono obecność drobnych naczyń rozgałęzionych i naczyń w kształcie kropek na różowo-pomarańczowym tle oraz obecność linijnej łuski na obwodzie wykwitów chorobowych (ryc. 2).
Najbardziej prawdopodobne rozpoznanie to:
A. Łuszczyca
B. Rozsiana powierzchowna porokeratoza
C. Liszaj płaski
D. Łupież różowy Giberta
Prawidłowa odpowiedź na stronie 592.
Quiz dermatologiczny 4/2023
Poniżej prawidłowa odpowiedź.
B. Rozsiana powierzchowna porokeratoza
Termin porokeratoza (rogowacenie kanalikowe) obejmuje grupę rzadkich, heterogennych chorób objawiających się grudkami lub pierścieniowatymi blaszkami z delikatnie złuszczającą się obwódką [1]. Etiologia i patogeneza choroby nie są w pełni poznane. Obserwuje się zaburzenia dojrzewania keratynocytów wynikające z ich nieprawidłowej klonalnej ekspansji oraz przedwczesną apoptozę keratynocytów leżących pod warstwą rogową wraz z utratą warstwy ziarnistej i zmienioną ekspresją lorykryny i filagryny [2]. Dotychczas opisano rodzinne występowanie porokeratozy dziedziczone w sposób autosomalny dominujący oraz sporadyczne przypadki, przypuszczalnie jako efekt mutacji somatycznej [1].
Schorzenie występuje częściej wśród osób poddanych immunosupresji (w szczególności po przeszczepieniach narządów litych i szpiku kostnego), w przebiegu choroby nowotworowej, zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub obciążonych chorobami o podłożu autoimmunizacyjnym [3]. Istnieją pojedyncze doniesienia o rozwoju porokeratozy w przebiegu leczenia niektórymi lekami (hydrochlorotiazydem, furosemidem, hydroksymocznikiem, gentamycyną, flukloksacyliną, certolizumabem, etanerceptem, trastuzumabem) [4]. Związek pomiędzy promieniowaniem ultrafioletowym (UVR) a porokeratozą jest niejasny. Istnieje większa tendencja do występowania zmian w okolicach skóry przewlekle eksponowanych na UVR oraz rzadsze występowanie schorzenia w krajach o mniejszym nasłonecznieniu; jednak opisywano poprawę kliniczną w przebiegu leczenia metodą fototerapii [1]. Porokeratoza uznawana...


Pełna treść artykułu