Rogowacenie słoneczne (keratosis actinica – KA) jest chorobą, która od wieków budzi zainteresowanie dermatologów. Zarówno definicja, jak i poglądy na temat etiopatogenezy zmieniały się na przełomie lat. Już w 1869 r. pierwszy raz opisano zmiany skórne o charakterze KA, natomiast później stopniowo badacze zauważyli wpływ promieniowania słonecznego na powstawanie zmian. Ostatnie kilkadziesiąt lat przyniosło przełomowe odkrycia dotyczące etiopatogenezy KA na poziomie molekularnym. W ślad za lepszym poznaniem natury choroby także metody terapeutyczne rozwijały się dynamicznie. Obecnie lekarz ma możliwość indywidualnego doboru metody leczenia w zależności od obrazu klinicznego zmian.

Autorzy w niniejszej pracy przedstawiają zachowawcze oraz zabiegowe metody leczenia, zarówno te stosowane od lat, jak i zupełnie nowe.