Peptydy przeciwdrobnoustrojowe (ang. antimicrobial peptides – AMPs) to struktury stanowiące naturalne składniki układu odpornościowego organizmów z królestwa Procariota i Eucariota. Ludzki organizm jest wyposażony w ponad 100 AMPs, będących integralnym elementem odporności wrodzonej. Do głównych peptydów w skórze należą β-defensyny i katelicydyny. Wytwarzane są one w takich komórkach, jak keratynocyty, gruczoły potowe, neutrofile, monocyty, komórki NK i mastocyty. Większość z nich ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe i przeciwpasożytnicze. Zdolność zabijania bakterii polega na przenikaniu i niszczeniu ich błony komórkowej w odróżnieniu od tradycyjnych antybiotyków, które działają poprzez wiązanie ze specyficzną strukturą komórkową. Peptydy przeciwdrobnoustrojowe odgrywają rolę w patogenezie licznych chorób skóry, m.in. atopowego zapalenia skóry, łuszczycy, trądziku różowatego. Brak konkretnego celu molekularnego w komórce bakteryjnej minimalizuje ryzyko rozwoju oporności, dlatego też AMPs stały się w ostatnim dwudziestoleciu przedmiotem intensywnych badań laboratoryjnych.