Superantygeny są białkami o dużej masie molekularnej produkowanymi przez różne mikroorganizmy. Biorą one udział w patogenezie wielu chorób (wyprysku atopowego, zatruć pokarmowych, wstrząsu septycznego, łuszczycy, choroby Kawasaki). W przeciwieństwie do klasycznych antygenów, superantygeny wiążą się bezpośrednio z głównym układem zgodności tkankowej MHC klasy II na zewnątrz miejsca przyłączania antygenu, co sprzyja pobudzeniu dużej liczby limfocytów T. Pobudzają nie tylko jeden klon limfocytów swoiście rozpoznających antygen, podobnie jak klasyczne antygeny, lecz wszystkie limfocyty mające daną odmianę łańcucha Vb, należące do różnych klonów, bez względu na swoistość receptora TCR. W prezentowanej pracy przedstawiono obecny stan wiedzy na temat roli superantygenów gronkowcowych i paciorkowcowych w wybranych chorobach skóry.