Łysienie plackowate jest chorobą zapalną charakteryzującą się niebliznowaciejącą utratą włosów, której patogeneza, pomimo częstego występowania u pacjentów dermatologicznych, nie została dostatecznie poznana. Ostatnio podkreśla się udział procesów autoimmunologicznych, na co wskazuje obecność autoprzeciwciał skierowanych przeciw antygenom mieszków włosowych, a także nacieki zapalne ze wzmożoną ekspresją cytokin w otoczeniu mieszka. Witamina D spełnia wiele ważnych funkcji w organizmie człowieka – odpowiada za utrzymanie prawidłowej homeostazy wapnia, jest także ważnym regulatorem odpowiedzi immunologicznej. Jej działanie odbywa się głównie za pośrednictwem jądrowego receptora zlokalizowanego na powierzchni komórek dendrytycznych, makrofagów, limfocytów B, limfocytów T, keratynocytów oraz na komórkach brodawki mieszka włosowego. Witamina D działa supresyjnie na komórki układu immunologicznego, a jej niedobór może mieć znaczenie w procesach patofizjologicznych łysienia plackowatego. Dotychczasowe dane sugerują, że suplementacja witaminą D3 jest wartą rozważenia opcją terapeutyczną u chorych na łysienie plackowate.