Wprowadzenie. Trądzik zwykły jest częstym schorzeniem wieku młodzieńczego. Jego ciężkie postacie mają znaczący negatywny wpływ na stan fizyczny i psychiczny chorego i wymagają intensywnego leczenia. Lekiem o dużej skuteczności w terapii ciężkich postaci trądziku jest izotretynoina doustna, jednak jej stosowanie łączy się z występowaniem wielu działań niepożądanych.

Cel pracy. Przedstawienie nietypowych zmian skórnych występujących jako powikłanie leczenia izotretynoiną doustną.

Opis przypadku . Pacjent 21-letni zgłosił się do Kliniki Dermatologii z rozległymi, bujającymi zmianami pokrytymi nawarstwionymi strupami, zlokalizowanymi w okolicy kątów żuchwy, na ramionach, klatce piersiowej i w górnej części pleców. Pacjent przez 9 miesięcy leczył się izotretynoiną doustnie. Był to jedyny lek, jaki stosował w ciągu ostatniego roku. Pierwsze zmiany rozwinęły się po około 2 miesiącach stosowania leku, jednak pacjent kontynuował terapię. Izotretynoinę odstawił tydzień przed hospitalizacją w Klinice. Po wykluczeniu innych schorzeń dermatologicznych i internistycznych u chorego rozpoznano powikłanie leczenia izotretynoiną i włączono erytromycynę doustnie według antybiogramu oraz 2% sól srebrową sulfatiazolu w kremie, uzyskując stopniowe ustępowanie zmian.

Wnioski. Zmiany skórne są najczęstszym objawem ubocznym leczenia izotretynoiną. W piśmiennictwie światowym nie opisywano dotąd przypadku rozległych wykwitów bujających jako powikłania leczenia doustnego tym preparatem. Obserwowane zmiany rozwinęły się prawdopodobnie na tle nadmiernej urażalności skóry i przedłużonego, niekontrolowanego leczenia izotretynoiną, którą pacjent przyjmował mimo pojawienia się niepożądanych objawów skórnych, a zakażenie gronkowcem złocistym mogło dodatkowo stymulować stan zapalny w obrębie skóry.