Wprowadzenie. Rumień wyniosły i długotrwały (erythema elevatum et diutinum – EED) to dermatoza zaliczana do grupy chorób związanych z leukocytoklastycznym zapaleniem naczyń. Etiologia schorzenia nie jest znana. Opisywano współistnienie EED z wieloma zaburzeniami ogólnoustrojowymi, m.in. z chorobami hematologicznymi, chorobami reumatologicznymi, a także z cukrzycą typu 1, chorobami tarczycy i innymi endokrynopatiami. Autoimmunologiczne zespoły wielogruczołowe (ang. autoimmune polyglandular syndromes – APS) są rzadko diagnozowanymi schorzeniami charakteryzującymi się współistnieniem minimum dwóch endokrynopatii o podłożu autoimmunologicznym z innymi, nieendokrynologicznymi chorobami o podłożu autoimmunologicznym.

Cel pracy. Przedstawienie przypadku EED ze współistniejącym APS typu 3.

Opis przypadku. Mężczyzna, 23 lata, został przyjęty do kliniki z powodu utrzymujących się od 5 miesięcy zmian guzowatych zlokalizowanych na kończynach, które na podstawie obrazu klinicznego i histopatologicznego rozpoznano jako EED. U pacjenta występowała ponadto cukrzyca typu 1, nadczynność tarczycy, celiakia, miopatia oraz pokrzywka idiopatyczna, co pozwoliło na zdiagnozowanie APS typu 3. Znaczną poprawę kliniczną uzyskano po podaniu dapsonu oraz dołączeniu po kilku tygodniach antybiotyku z powodu zapalenia górnych dróg oddechowych.

Wnioski. Prezentowany przypadek jest niezwykle interesujący ze względu na rzadkość występowania EED, zwłaszcza u chorego z autoimmunologicznym zespołem wielogruczołowym. Zwraca uwagę poprawa zmian skórnych w trakcie leczenia dapsonem, szczególnie wyraźna po dołączeniu ogólnej antybiotykoterapii z powodu infekcji górnych dróg oddechowych.