Wprowadzenie. Trądzik pospolity dotyczy około 80% populacji młodzieży, z czego 25% przypadków wymaga leczenia dermatologicznego. Jest schorzeniem najczęściej obejmującym skórę twarzy (99% przypadków) i pleców (90%) zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Leczenie trądziku polega na miejscowym lub ogólnym łagodzeniu jego objawów oraz zapobieganiu następstwom zmian, głównie procesowi bliznowacenia. W przebiegu trądziku zwyczajnego, obok przebarwień pozapalnych, najczęściej powstają blizny zanikowe. Monoterapie i terapie łączone przynoszą zadowalające rezultaty w redukcji ich widoczności.

Cel pracy. Ocena skuteczności terapii skojarzonej mechaniczno-chemicznej – zabiegu mikrodermabrazji diamentowej i złuszczania preparatami z α-hydroksykwasów (AHA) i b-hydroksykwasów (BHA), 25% i 35% – w redukcji widoczności blizn potrądzikowych.

Materiał i metodyka. W badaniu wzięli udział kobieta (lat 26) i mężczyzna (lat 25) z problemem blizn zanikowych i przebarwień pozapalnych na skórze pleców. Wykonano serię 4 zabiegów mikrodermabrazji diamentowej i 4 eksfoliacji z zastosowaniem kwasu glikolowego. Po przeprowadzeniu terapii skojarzonej zaobserwowano wizualne zmniejszenie widoczności blizn potrądzikowych i rozjaśnienie przebarwień pozapalnych na skórze pleców u kobiety i mężczyzny. Nie zaobserwowano zmian w stopniu nawilżenia skóry.

Wnioski. Mikrodermabrazja diamentowa i eksfoliacja kwasami AHA i BHA są skutecznymi zabiegami stosowanymi w zmniejszeniu widoczności blizn potrądzikowych i przebarwień pozapalnych na skórze pleców. Zastosowane metody nie powodują znacznej i utrzymującej się poprawy nawilżenia skóry, konieczne jest więc stosowanie dodatkowych preparatów nawilżających. Blizny potrądzikowe najczęściej obejmują twarz lub plecy, co u chorych jest powodem poważnych problemów natury psychologicznej i pogarsza jakość ich życia. Istotne jest zastosowanie monoterapii lub terapii skojarzonej dobranej indywidualnie do potrzeb pacjentów, która poprawi wygląd ich skóry i jakość życia.